Vertrouwen

Als jij denkt aan ‘vertrouwen’, waar denk jij dan aan?
Denk je dan aan: vertrouwen in jezelf, vertrouwen in de ander, in de wereld?
Er zitten veel kanten aan het woord vertrouwen.

Ik wil vandaag schrijven over vertrouwen dat het leven jou houdt, dat je het leven kan vertrouwen, dat je gedragen wordt….

Zou je eens nu op dit moment contact willen maken met de stoel of de bank waar je op zit/ligt.
Kan je voelen dat je op dit moment gedragen wordt – gewoon op dit moment door de stoel, de bank. Als je gaat liggen is het vaak nog beter voelbaar. Maak er eens goed contact mee.

En spreid je gevoel nu eens uit naar buiten de stoel/bank – kan je voelen dat je gedragen, gehouden wordt door iets groters dan de stoel/bank. Dat kan heel subtiel zijn, of juist heel duidelijk. Hoe is het voor jou?

Open je voor dat gevoel, wordt zachter, stiller, en sta toe dat je voelt dat je gehouden, gedragen wordt.
Hoe vaker je dit doet, hoe meer je zult kunnen ontspannen in het leven dat zich aandient, hoe meer je kunt voelden dat je gedragen wordt, en dat: ALL IS WELL…..
Je kan de vraag ook bij je dragen, en af en toe eens aan jezelf vragen, door wat word ik nu gedragen? En je zal merken dat er altijd iets is….soms is het een glimlach van iemand, soms zijn de golven van de zee, vogelgezang, …..

Vertrouwen zit niet in ons ‘hoofd’, alleen met je lichaam kan je het voelen!

(bron: Miranda Macpherson)

Ik ben IK!

Hoe meer mensen ik in de praktijk ontmoet, hoe duidelijker het me wordt....of ik nu een puber zie, of een vrouw van 40 jaar...een man van 50…
Bij allemaal hoor ik door klinken: ‘laat mij nou gewoon mij zijn’.
Ik vind dat zo bijzonder, en het maakt me ook dankbaar – dat ik mee mag luisteren naar wat een puber graag wil, en dat ik dat dan nog steeds hoor bij oudere vrouwen/mannen. Als een soort fluistering door de praktijk heen, door het leven heen….

Een universeel verlangen
Zou het zo simpel zijn??? Is dit een diep verlangen van vele mensen? Gewoon jezelf mogen zijn. Het meisje die zegt: ‘ik heb het nodig om even met muziek in slaap te vallen, waarom mag dat niet van mijn ouders?’ De vrouw: ‘ik hoef niet meer zo nodig veel vrienden te hebben, ik kan tegenwoordig ook zo genieten van mijn eigen gezelschap..’

Het meisje wordt aan regels gebonden door haar ouders, de vrouw wordt aan regels gebonden door haar zelf, en/of de vriendengroep waar ze onderdeel van uit maakt. De regels van haar ouders klinken er in door…..

Ik bepaal wat er gebeurd
En waarom dan eetproblemen? Omdat dat letterlijk een middel is waar JIJ de MACHT hebt. Het is me zo duidelijk. Het wordt wel altijd geschreven dat het voor meisjes met anorexia een middel is om de macht te hebben. Maar het geldt eigenlijk voor alle eetproblemen, klein of groot. Het pubermeisje zegt letterlijk: ‘dan ga ik maar lekker snaaien als ze niet thuis zijn, dan bepaal ik lekker wat er gebeurd’……

Oude pijn
De zin die er ook erg bij hoort is: IK bepaal wat er gebeurd’. Bij vrouwen/mannen komt er vaak dan een (oude) pijn omhoog van vroeger, waarin zij helemaal niet mochten bepalen wat er gebeurde. En vaak kan je dat als kind ook niet bepalen: naar muziek mogen luisteren is nog onschuldig, maar mishandeling, zieke ouders, overleden ouders, scheiding, etc. Vaak kunnen we helemaal niet bepalen wat er gebeurd in het leven…..en dat is nou weer de paradox….

De paradox
Enerzijds kunnen we op deze volwassen leeftijd veel meer bepalen wat er gebeurd, en wat er voor jou belangrijk is, en daar ook voor gaan staan: het leven leiden dat bij jou past in plaats van de ‘aangepaste’ versie.
Anderzijds gaat het er ook over dat we onze kwetsbaarheid durven te zien en ervaren, dat we in wezen kwetsbaar zijn, dat de liefde daar ook over gaat. Dat we bereid moeten zijn ons te laten raken, dat verlies bij het leven hoort. En dat dingen ook pijn doen….en zit de vrijheid er ook in om te kunnen zeggen: IK bepaal helemaal niet wat er gebeurd….dat doet het leven, en ik ben ten volle bereid om me daar aan over te geven…

Neem het niet persoonlijk

Neem het niet persoonlijk

Vaak nemen we, of liever gezegd, onze onzekere kinderen, dingen heel persoonlijk. Als iemand niet aardig is, denken we dat het aan ons ligt. Terwijl het meestal zo is, dat ‘de onaardigheid’ voorkomt uit de innerlijke spanning en pijn van de ander.

Het onzekere kind in ons is zeer bedreven in het vinden van allerlei aanwijzingen dat we niet goed zouden zijn. Steeds weer legt het de focus daar op.
Tenzij…je het gaat zien voor wat het is: namelijk je onzekere kind. En je dus ook heel bewust gaat kiezen om niet meer alles persoonlijk te nemen.

En dat scheelt een slok op een borrel!!
Wat een rust, wat een ruimte, het ligt niet aan jou…dus je hoeft ook niets te fixen, op te lossen. Je hoeft alleen maar bij de pijn, het ongemak te zijn dat een ander misschien even niet zo aardig is, en je daar van schrikt….zachtjes bij de pijn, de schrik zijn…en het zal verdampen…als het zeewater.
Probeer het maar eens uit…

Gary Zukav schrijft hier hele mooie boeken over. Bijvoorbeeld: "Het hart van de ziel & de intelligentie van de ziel"

Imagine a woman....

Imagine A Woman In Love With Herself

Imagine a woman who believes it is right and good she is a woman.
A woman who honors her experience and tells her stories.
Who refuses to carry the sins of others within her body and life.

Imagine a woman who trusts and respects herself.
A woman who listens to her needs and desires.
Who meets them with tenderness and grace.

Imagine a woman who acknowledges the past's influence on the present.
A woman who has walked through her past.
Who has healed into the present.

Imagine a woman who authors her own life.
A woman who exerts, initiates, and moves on her own behalf.
Who refuses to surrender except to her truest self and wisest voice.

Imagine a woman who names her own gods.
A woman who imagines the divine in her image and likeness.
Who designs a personal spirituality to inform her daily life.

Imagine a woman in love with her own body.
A woman who believes her body is enough, just as it is.
Who celebrates her body's rhythms and cycles as an exquisite resource.

Imagine a woman who honors the body of the Goddess in her changing body.
A woman who celebrates the accumulation of her years and her wisdom.
Who refuses to use her life-energy disguising the changes in her body and life.

Imagine a woman who values the women in her life.
A woman who sits in circles of women.
Who is reminded of the truth about herself when she forgets.

Imagine yourself as this woman.

By Patricia Lynn Reilly

Wat voorbeelden van "Je eigen beste vriendin zijn"

Als ik mijn eigen beste vriendin ben, mijn beste maatje,
als ik de belangrijkste persoon in mijn leven ben…
(vrij vertaald naar Byron Katie: “je hebt maar 1 huwelijkspartner, en dat ben je zelf!)

Dan ben ik zacht voor mezelf, dan kijk en luister ik vol compassie en tederheid naar mezelf.
Dat gaat veel verder dan praktische zelfzorg…of een bad nemen, dat gaat erover dat je jezelf echt als een kostbaar voorwerp ziet, en daar ook naar handelt.
Het gaat over zacht zijn voor jezelf, niet moeten veranderen, maar jezelf met kleine, geduldige stapjes bijstaan…

Hoe ziet dat eruit dan uit????

Als ik mijn eigen beste vriendin ben; dan:
· Luister ik heel goed naar mijn lichaam, en zorg ik er goed voor
· ga ik rusten, als mijn lichaam aangeeft dat ik moe ben
· verplaats ik een afspraak, omdat ik voel dat ruimte nodig heb in plaats van afspraken.
· kat ik mezelf niet af….en sta ik ook niet toe dat de innerlijke criticus de overhand heeft
· doe ik dagelijks mijn (yoga, mediatie, Qi Chong) oefeningen, omdat ik weet dat ik daar zachter van wordt, en meer afstand van mijn denken en emoties heb.
· Hoef ik niet steeds te veranderen of dingen anders beter, sneller te doen
· Omhul ik mezelf in zachtheid

Dit zijn zomaar wat dingen die ik hoor in de praktijk, en ik ga deze lijst ook aanvullen af en toe, om zo elkaar te inspireren! Mocht je voorbeelden over jezelf hebben, dan hoor ik die HEEL graag.
Laten we elkaar inspireren en helpen hiermee!

Dare to be different!

 

Je saboteurs recht in de ogen aankijken

Bij het horen van alle saboterende stemmetjes/gedachten, kan je wel eens uit het lood geslagen worden.
Ze opschrijven, ze aanhoren, ze accepteren, en dan de leiding nemen is de weg die vele van jullie volgen.
Uiteindelijk gaat het erom dat je je eigen beste vriendin wordt…..en dat doe je door ook de leiding te nemen ten aanzien van je saboteurs.

Vaak zie ik bij mensen de neiging om de saboteurs niet onder ogen te willen zien, of als je ze onder ogen ziet, dan een soort van weg te duiken, ze niet recht in de ogen aan te durven kijken.

Wat ontzettend goed werkt is dat juist wel te doen: ga stevig op je voeten staan, maak contact met de grond en je Ware Ik. Neem een diepe ademhaling; en adem even rustig door. Het kan fijn zijn om je zelf met ‘licht’ te vullen, of licht om je heen te visualiseren. En kijk dan eens de saboteur diep in de ogen aan. Je kan kijken wat er in je opkomt, soms hoor ik mensen zeggen: ‘ik ben niet bang voor jou’, soms sturen mensen liefdevol licht naar de saboteur. Of nemen ze de angstige saboteur in hun armen.
Het maakt niet uit wat je doet, kijk wat er in JOU opkomt.
Maar neem de leiding, durf de saboteur aan te kijken.
En….ze zullen vaak smelten als sneeuw voor de zon…
Het maakt je ook veel krachtiger, je kan echt voelen dat jij de leiding neemt.
En adem dan nog eens diep deze kracht in, vul je lijf als het ware met kracht, en licht.

Ik ondersteun je er graag bij. Hoe meer licht we kunnen schijnen in deze wereld, hoe mooier…
Eckhart Tolle schrijft hier ook over. Elke keer als je je niet identificeert met je pijnlichaam (en dan zijn onze saboteurs) – maar er bewustzijn/tegenwoordigheid op schijnt, dan zal het pijnlichaam steeds een beetje meer oplossen. En uiteindelijk is dan elke saboteur/pijnlichaam een motor naar bewustzijn, naar meer licht. En dat is toch prachtig!