Behorend bij Inzicht 2.....Emotionele afhankelijkheid (co-dependent)
Uit wikepedia:
Een co-dependent is een persoon die emotioneel afhankelijk is van een ander om zijn gevoel van eigenwaarde te vergroten. De emotioneel afhankelijke persoon is de hele tijd gericht op de behoefte om nodig te zijn, ook al brengt dat pijn en lijden met zich mee voor zichzelf. Mensen die co-dependent zijn, houden de relatie ten koste van de eigen gezondheid in stand, kunnen geen nee zeggen en laten makkelijk over zich heen lopen. Ze vinden hun relatie belangrijk dan zichzelf en ze doen er alles voor om hun relatie in stand te houden.
In therapie land is het bekend dat bij mensen met verslavingen vaak het probleem van emotionele afhankelijkheid een grote rol speelt.
Ik zie dat ook op kleinere schaal spelen, het hoeft niet perse als co dependent betiteld te worden. Maar het is zeker dat veel mensen met eetproblemen zich zullen herkennen in het beeld dat ze zich afhankelijk van de buitenwereld voelen, dat ze zich heel erg aanpassen, dat ze mening van een ander belangrijker vinden dan die van zich zelf. Dat ze het moeilijk vinden om op eigen benen te staan, etc.etc.
Het mooie is dus dat het niet om een nieuw dieet, afval/beweegprogramma gaat, maar dat je leert om op eigen benen te staan, en dat tezamen met gezond eten, en bewegen, is de uitweg uit het doolhof van eten, dieeten, niet-eten, zelf haat. Sta jij al op eigen benen?
Posts tonen met het label eetproblemen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eetproblemen. Alle posts tonen
dinsdag 31 januari 2012
woensdag 25 januari 2012
Inzicht 2: Moeite hebben met autonomie, met op eigen benen staan, zelfstandigheid
Als jij eetproblemen hebt, zal je misschien wel inzicht 2 herkennen...
"mensen met eetproblemen hebben vaak moeite met autonomie, met op eigen benen staan".
Door middel van met eten bezig zijn, hopen wij/jij, vaak invloed te hebben op een stukje van het leven. Meestal hoor ik dat het mensen het gevoel van controle geeft...de 'regelgever' in hen, bepaalt feilloos wat er wel en niet gegeten mag worden. Ondertussen missen ze vaak het gevoel van baas te zijn over hun eigen leven, van het gevoel 'IK ben IK'. Maar ondertussen ben je wel baas over je eten, en dat lijkt een gevoel van controle te geven....Niets is minder waar. Ook dit houdt je in de eindeloze cirkel van schuldgevoel, falen, onzeker, etc.
Ik ben Ik
Jouw identiteit, het gevoel van Ik ben Ik, is iets wat in de puberteit, vorm krijgt. Het is niet voor niets dat juist vaak in de puberteit eetproblemen ontstaan...dan krijgen de meiden vaak het gevoel dat ze niet zichzelf kunnen/mogen/durven te zijn. En gaat de aangepaste versie van start...de aangepaste versie die vaak tot laat in de 30/40/50 jaar actief blijft.
Een cadeau
Ik beschouw eetproblemen daarom ook vaak als een cadeau: je hebt hier zoveel last van, dat je wel aan jezelf gaat werken, en hulp gaat zoeken. En dan kan het proces eronder in werking gaan. Het proces van 'worden wie je werkelijk bent'.
Vanuit jouw autoriteit leven
Niet een "aangepaste versie" - maar iemand die vanuit haar autoriteit/haar kracht leeft, die zich niet door anderen autoriteiten de wet laat voorlezen. Die autoriteiten zijn meestal gewoon jouw eigen saboteurs, je ouders, kinderen, buren, vrienden...en heeft alles met JOU te maken, en niet met de anderen.
Want wat is het spannend om de mooiste versie van jezelf te gaan leven, en te ervaren dat je werkelijk VRIJ bent...echt vrij om te zijn en te doen wat bij jou past! Vier het leven.
maandag 16 januari 2012
Inzicht 1: ik eet om niet te hoeven voelen...
Eten helpt goed om je aandacht op wat anders te richten, en om even
niet te hoeven voelen. Vaak hoor ik dat mensen al van jongsaf aan bezig zijn met eten: het bezig zijn met eten is als het ware een overlevingsmechanisme waarmee onaangename gevoelens verdreven kunnen worden. Denk je…..
Want niets is minder waar: de gevoelens komen – net als een strandbal die je onder water probeert te duwen – steeds in vermomde vorm omhoog. Dan ook nog gecombineerd met allerlei rotgevoelens omdat je jezelf zwak vindt,en het weer niet is gelukt om je aan je ‘dieet’ (of juist meer te eten) te houden. Deze boosheid zorgt weer voor extra verzwakking van Je Ware Ik, en zo is de eindeloos cirkel van zelfverwijt en sabotage geboren…
Het mooie is, zodra mensen dit in gaan zien, en ze hun gevoelens durven toe te laten…er al heel veel veranderd..Niet dat het dan perse makkelijk is, want je zal ook allerlei oud zeer tegenkomen. En daar kunnen hele pijnlijke gevoelens van machteloosheid, afhankelijkheid, eenzaamheid, waardeloosheid bij zitten. Ik noem het wel eens de ‘zwarte wolk’ - je zit als het ware in een zwarte wolk van deze gevoelens, waarbij je allerlei bewijzen vindt dat je ook wordt afgewezen, dat je stom bent, en ook nog eens waardeloos etc. Het is essentieel om te leren met een afstandje naar jezelf te leren kijken, zonder oordeel, maar met medeogen. Zelf vond ik het erg fijn om mijn verleden, en mezelf te begrijpen, waar komen mijn patronen en pijnen vandaan. Dit heeft mij erg geholpen om de krachtige, en tegelijkertijd kwetsbare persoon te worden, die ik nu ben. Vol levenslust, inspiratie, plezier en creativiteit.
Oude overtuigingen zoals:
Ik ben waardeloos, ik word afgewezen, ik ben afhankelijk, ik hoor er niet bij, zijn langzaam veranderd in:
Ik ben wezenlijk goed
Ik word ontvangen
Ik ben onafhankelijk, ik ben vrij, en de wereld is vol mogelijkheden
Mensen gaan graag met mij om
Belangrijk daarbij is dat het ‘embodied’ wordt, dat deze gevoelens, en veranderde overtuigingen ook echt VOELBAAR voor je zijn. Niet dat het iets is wat je met je hoofd weet, maar nee - het is voelbaar, en je kan het oproepen, of later mee in contact komen.
(Bio) danza, masseren, dansen, yoga, meditatie, aanraking zijn allemaal dingen die je daarbij kunnen helpen…en natuurlijk een warme vriendenkring en eventueel een goede therapeut.
dinsdag 23 augustus 2011
Buitendag....'trouw zijn aan jezelf'
BUITENDAG "trouw zijn aan jezelf" in de Rijp (Noord-Holland) op het Landje*
2 losse buitendagen gepland:
vrijdag 16 september 2011
en
zaterdag 17 september 2011
VAN BUITEN NAAR BINNEN…
VAN LAWAAI (van het denken) naar STILTE
De rust, eenvoud van het “Landje*” kan je daarbij helpen.
Kan je helpen om daar blijvend ruimte voor in te richten in je dagelijkse leven.
Er kan daar daar iets geraakt worden in jou, wat stil, liefdevol en rustig is.
Mijn ervaring is dat we dat in Wezen zijn.
Hoe meer contact we daar mee maken, hoe makkelijker/stromender het leven wordt.
De dag zal er voornamelijk uit bestaan om je daar contact mee te laten maken.
Stilte momenten, afgewisseld met delen, ontspanningsmomenten, afgewisseld met wellicht een roeitochtje. Er is ruimte om jouw vraag van dat moment in te brengen.
Nog belangrijker is dat je zal merken dat de antwoorden in jou zitten – als we maar naar de stilte gaan….
Het leven ontvouwt zich in de polder, en ik leer daar van, om dingen ook meer te laten ontstaan, zonder een vast vooropgezet plan. Met het vertrouwen dat wat zich ontvouwt goed is.
Roei je mee naar de rust, stilte en ruimte?
Tijd: 10.00 tot 16.00 uur
Kosten: 99 euro (evt. via verzekering te declareren)
Aantal mensen: 4-5 mensen.
Nadere details volgen bij aanmelding.
*het ‘Landje’ is een plek die wij (ons gezin) vorig jaar augustus hebben gekregen. Ik heb er een blog over geschreven - http://eetproblemen.blogspot.com/ - februari 2011 “trouw zijn aan jezelf”
woensdag 27 april 2011
Wat voorbeelden van "Je eigen beste vriendin zijn"
Als ik mijn eigen beste vriendin ben, mijn beste maatje,
als ik de belangrijkste persoon in mijn leven ben…
(vrij vertaald naar Byron Katie: “je hebt maar 1 huwelijkspartner, en dat ben je zelf!)
Dan ben ik zacht voor mezelf, dan kijk en luister ik vol compassie en tederheid naar mezelf.
Dat gaat veel verder dan praktische zelfzorg…of een bad nemen, dat gaat erover dat je jezelf echt als een kostbaar voorwerp ziet, en daar ook naar handelt.
Het gaat over zacht zijn voor jezelf, niet moeten veranderen, maar jezelf met kleine, geduldige stapjes bijstaan…
Hoe ziet dat eruit dan uit????
Als ik mijn eigen beste vriendin ben; dan:
· Luister ik heel goed naar mijn lichaam, en zorg ik er goed voor
· ga ik rusten, als mijn lichaam aangeeft dat ik moe ben
· verplaats ik een afspraak, omdat ik voel dat ruimte nodig heb in plaats van afspraken.
· kat ik mezelf niet af….en sta ik ook niet toe dat de innerlijke criticus de overhand heeft
· doe ik dagelijks mijn (yoga, mediatie, Qi Chong) oefeningen, omdat ik weet dat ik daar zachter van wordt, en meer afstand van mijn denken en emoties heb.
· Hoef ik niet steeds te veranderen of dingen anders beter, sneller te doen
· Omhul ik mezelf in zachtheid
Dit zijn zomaar wat dingen die ik hoor in de praktijk, en ik ga deze lijst ook aanvullen af en toe, om zo elkaar te inspireren! Mocht je voorbeelden over jezelf hebben, dan hoor ik die HEEL graag.
Laten we elkaar inspireren en helpen hiermee!
als ik de belangrijkste persoon in mijn leven ben…
(vrij vertaald naar Byron Katie: “je hebt maar 1 huwelijkspartner, en dat ben je zelf!)
Dan ben ik zacht voor mezelf, dan kijk en luister ik vol compassie en tederheid naar mezelf.
Dat gaat veel verder dan praktische zelfzorg…of een bad nemen, dat gaat erover dat je jezelf echt als een kostbaar voorwerp ziet, en daar ook naar handelt.
Het gaat over zacht zijn voor jezelf, niet moeten veranderen, maar jezelf met kleine, geduldige stapjes bijstaan…
Hoe ziet dat eruit dan uit????
Als ik mijn eigen beste vriendin ben; dan:
· Luister ik heel goed naar mijn lichaam, en zorg ik er goed voor
· ga ik rusten, als mijn lichaam aangeeft dat ik moe ben
· verplaats ik een afspraak, omdat ik voel dat ruimte nodig heb in plaats van afspraken.
· kat ik mezelf niet af….en sta ik ook niet toe dat de innerlijke criticus de overhand heeft
· doe ik dagelijks mijn (yoga, mediatie, Qi Chong) oefeningen, omdat ik weet dat ik daar zachter van wordt, en meer afstand van mijn denken en emoties heb.
· Hoef ik niet steeds te veranderen of dingen anders beter, sneller te doen
· Omhul ik mezelf in zachtheid
Dit zijn zomaar wat dingen die ik hoor in de praktijk, en ik ga deze lijst ook aanvullen af en toe, om zo elkaar te inspireren! Mocht je voorbeelden over jezelf hebben, dan hoor ik die HEEL graag.
Laten we elkaar inspireren en helpen hiermee!
zondag 27 februari 2011
Trouw zijn aan jezelf.
Ik geloof dat als we dat durven, we kunnen leven vanuit wie we werkelijk zijn.
Wat is dat eigenlijk, jezelf? Met trouw zijn aan jezelf, bedoel ik eigenlijk onsZelf met hoofdletter Z. Wat voor mij gelijk staat aan onze Ziel. Dus trouw zijn aan je Ziel.
Niet aan wat de buitenwereld wil, niet wat jouw ego wil, niet wat de collectieve maatschappij wil, maar wat jouw Ziel wil.
Hoe weet je wat jouw ziel wil? Door naar de stilte te gaan, door stil te worden, door de Stilte achter de woorden, de schijnbare betekenissen, te horen.
Daar kan je jouw ziel vinden.
Vaak zijn we zo druk met werken, met Doen, met plannen, dat we dat stuk in onszelf vergeten. Gelukkig laat jouw ziel zich niet vergeten, en komt het altijd weer naar boven…misschien wel in de vorm van een ziekte, een burn-out, of muziekstuk, de natuur..
Ineens voel je je weer verzachten, is alles goed zoals het is, en zijn er geen woorden en verklaringen nodig.
Zelf kom ik altijd met mijn ziel in aanraking bij ‘ons landje’ in de Rijp. Dit is een heel stil, stukje vol natuur. Waar de vogels vliegen, en niets hoeft en niets is. Toen ik daar voor de eerste keer kwam, moest ik huilen van ontroering, er werd iets in mij geraakt…..Ik was daar op bezoek bij iemand, maar voelde het verlangen in mij om ook een stukje grond daar te kopen, om bedding te kunnen geven aan dat deel in mij die zo gevoed wordt door stilte.
Het wonder geschiedde: er bleek net een stukje te koop te zijn. En zo gaat het vaak met onze zieledelen….als we onze ziel volgen, dan werkt het hele universum samen om dat voor jou te creëren waar jij het beste jeZelf bij kan zijn.
Het is zeker niet altijd makkelijk Trouw zijn aan Jezelf: het betekent dat jezelf moet laten zien, dat je gaat staan voor wat jij belangrijk vindt, dat je misschien niet meer naar alle verjaardagen gaat, dat ….enzovoort.
Maar de beloning is oneindig groot: wat voelt er rijker, zinvoller dan leven vanuit wie je werkelijk bent? Jouw unieke zelf: je bent goed zoals je bent. Je mag er helemaal zijn. Sterker nog: de wereld wacht op jou!
En dat is een hele andere boodschap dan die jij jezelf als kind hebt verteld…..dus dat duurt soms ook even voordat we dat echt geloven. Het vraagt tijd, geduld, moed, en doorzettingsvermogen om ons hele systeem, elke cel te laten geloven dat wij goed zijn, zoals we zijn. NU – in dit moment. In de stilte van je ziel.
maandag 14 februari 2011
Lichamen zijn net zo onschuldig als bomen of bloemen of adem - Byron Katie
Denk eens na over de volgende principes van Annemarie Postma. Annemarie zit zelf in een rolstoel, en heeft mooie boeken geschreven over het lichaam. B.v. “het lichaam is perfect”.
Zij heeft o.a. de volgende principes…
Mijn lichaam is perfect
Ik luister naar mijn lichaam
Ik eet alleen wat mij krachtig maakt
Ik ben het waard gezond & slank (of gevuld) te zijn.
En nog wat mooie citaten……(vraag je zelf eens af, hoe denk ik hier eigenlijk over…want nogmaals: onze gedachten bepalen hoe we ons voelen)
Een lichaam waarvan gehouden wordt, zal zijn best doen gezond en zo mooi mogelijk te zijn.
Het werkelijke probleem van de meeste mensen met overgewicht is een gebrek aan liefde voor zichzelf.
Gezond leven en je natuurlijk gewicht bereiken begint bij contact maken met je lichaam.
Wel of geen handicap, voor ons allemaal geldt: balans vinden. Je vitaal & gelukkig voelen staat of valt bij het maken van bewuste keuzes.
Alles wat in mijn leven gebeurt hoort bij mij en bij mijn weg in dit leven.
Je wilskracht komt voort uit een gevoel van eigenwaarde….
Wie van zichzelf houdt, maakt gezonde voedingskeuze…
woensdag 9 februari 2011
Ik en mijn lichaam
IK & mijn lichaam, een interessant onderwerp!
Hoe staan we in verhouding tot ons lichaam?
Zijn we ons lichaam, of 'hebben' we een lichaam?
In de workshop gaan we onderzoeken hoe JIJ in relatie met je lichaam staat.
Is je lichaam een tempel, of heb je oorlog met je lichaam?
Als we dingen niet kunnen accepteren zoals ze zijn, hebben we oorlog - aldus Byron Katie.
Als je steeds je lichaam afwijst, heb je dus ook oorlog.
Terwijl juist je lichaam een van de belangrijkste - zo niet - het belangrijkste instrument is, voor ons welzijn.
Het instrument om te weten, voelen, ervaren hoe het met jou is.
Dus waar we beginnen we?
Met te constateren, en te onderzoeken hoe we over ons lichaam denken.
Een fijn hulpmiddel is daarbij het "oordeel over je lichaam' formulier van Byron Katie (gratis te downloaden via de nederlandse site van haar of stuur een mailtje aan mij).
En schrijf nu eens even helemaal lekker ongebreideld op wat jij (of je innerlijke criticus) over je eigen lichaam denkt. Schrijf echt alles op wat je er over denkt.
Vervolgens kan je de vragen stellen bij de overtuigingen waar je het meeste last van heb: Is het waar? volgens de 4 vragen van Byron Katie. (ook daar te downloaden).
"Gezond leven en je natuurlijk gewicht bereiken begint bij contact maken met je lichaam" - Annemarie Postma
Hoe staan we in verhouding tot ons lichaam?
Zijn we ons lichaam, of 'hebben' we een lichaam?
In de workshop gaan we onderzoeken hoe JIJ in relatie met je lichaam staat.
Is je lichaam een tempel, of heb je oorlog met je lichaam?
Als we dingen niet kunnen accepteren zoals ze zijn, hebben we oorlog - aldus Byron Katie.
Als je steeds je lichaam afwijst, heb je dus ook oorlog.
Terwijl juist je lichaam een van de belangrijkste - zo niet - het belangrijkste instrument is, voor ons welzijn.
Het instrument om te weten, voelen, ervaren hoe het met jou is.
Dus waar we beginnen we?
Met te constateren, en te onderzoeken hoe we over ons lichaam denken.
Een fijn hulpmiddel is daarbij het "oordeel over je lichaam' formulier van Byron Katie (gratis te downloaden via de nederlandse site van haar of stuur een mailtje aan mij).
En schrijf nu eens even helemaal lekker ongebreideld op wat jij (of je innerlijke criticus) over je eigen lichaam denkt. Schrijf echt alles op wat je er over denkt.
Vervolgens kan je de vragen stellen bij de overtuigingen waar je het meeste last van heb: Is het waar? volgens de 4 vragen van Byron Katie. (ook daar te downloaden).
"Gezond leven en je natuurlijk gewicht bereiken begint bij contact maken met je lichaam" - Annemarie Postma
dinsdag 11 januari 2011
Vervolg: Streel maar zacht, wat is verhard...
Waarom is dit het uitgangspunt van mijn begeleiding?
Omdat ik heb ervaren dat wij mensen alleen kunnen veranderen vanuit zachtheid, vanuit acceptatie.
Meestal zijn we geneigd om alles ver van ons af te duwen wat ons niet bevalt aan onszelf, wat pijn doet, wat negatief is, etc.etc.
Terwijl het dus juist essentieel is om eerst te zijn met je onmacht, je frustratie, het niet-kunnen, vandaar kan er zachtheid en acceptatie ontstaan.
Waar wil je naar toe?
Juist de pijn, de onmacht, is vaak de sleutel tot een verlangen het anders te willen. Laat het verlangen om het anders te willen de motor zijn, NIET dat je ergens van af wilt. Maar waar wil je naar toe?
Bv. Naar zachtheid. O.k. Laat dan eerst maar je hardheid er zijn, je kan zeggen: ‘dit is hoe het bij mijn werkt, dit is hoe ik het tot nu toe heb gedaan, het gebeurt. In feite kan je erg weinig doen aan patronen: het is niet zo dat jij bewust hard gaat zijn. Het is iets wat gebeurd: omdat je geen andere mogelijkheid wist, omdat dit jou de beste mogelijkheid leek.
Geen oplossingen zoeken
Onze geneigdheid om meteen naar oplossingen te zoeken, werkt juist averechts. Het is niet zo dat je meteen zacht moet zijn. Nee, dat is iets wat langzaam in jouw systeem mag komen.
‘Streel maar zacht, wat is verhard’, dus je hardheid mag je gaan strelen in plaats van hard veroordelen….
Wat dat is tenslotte wat onze innerlijke criticus doet. Die heeft weer wat gevonden wat niet goed aan ons zou zijn. Nu moet je tenslotte weer zacht zijn…zeg maar zachtjes…sssssttt tegen het denken, tegen de criticus. En probeer te ontspannen met de kanten in jezelf die je niet fijn vindt. En je zal ontdekken dat ze helemaal niet zo eng zijn, dat ze ook voordelen hebben, dat je ze ook kan aanschouwen zonder er in mee te gaan..dat er een angstig klein meisje, jongetje achter zit. En bovenal dat die kanten je willen beschermen…Ga maar eens na bij jezelf.
Je omgeving is een spiegel
De zin ‘Streel maar zacht……’helpt ook goed om zo naar andere mensen te kijken, soms schieten we in de oordelen, maar als je bedenkt dat alle hardheid in ons (en dus ook de ander), eigenlijk alleen maar streling nodig heeft, is dat een heel ander uitgangspunt.
Heelzijn
Ik wens jullie dus, naast zachtheid, ook hardheid toe. Want juist dan kan je ook de zachtheid weer in jezelf ontdekken, en dat is heelheid, en dat is wie wij zijn.
Omdat ik heb ervaren dat wij mensen alleen kunnen veranderen vanuit zachtheid, vanuit acceptatie.
Meestal zijn we geneigd om alles ver van ons af te duwen wat ons niet bevalt aan onszelf, wat pijn doet, wat negatief is, etc.etc.
Terwijl het dus juist essentieel is om eerst te zijn met je onmacht, je frustratie, het niet-kunnen, vandaar kan er zachtheid en acceptatie ontstaan.
Waar wil je naar toe?
Juist de pijn, de onmacht, is vaak de sleutel tot een verlangen het anders te willen. Laat het verlangen om het anders te willen de motor zijn, NIET dat je ergens van af wilt. Maar waar wil je naar toe?
Bv. Naar zachtheid. O.k. Laat dan eerst maar je hardheid er zijn, je kan zeggen: ‘dit is hoe het bij mijn werkt, dit is hoe ik het tot nu toe heb gedaan, het gebeurt. In feite kan je erg weinig doen aan patronen: het is niet zo dat jij bewust hard gaat zijn. Het is iets wat gebeurd: omdat je geen andere mogelijkheid wist, omdat dit jou de beste mogelijkheid leek.
Geen oplossingen zoeken
Onze geneigdheid om meteen naar oplossingen te zoeken, werkt juist averechts. Het is niet zo dat je meteen zacht moet zijn. Nee, dat is iets wat langzaam in jouw systeem mag komen.
‘Streel maar zacht, wat is verhard’, dus je hardheid mag je gaan strelen in plaats van hard veroordelen….
Wat dat is tenslotte wat onze innerlijke criticus doet. Die heeft weer wat gevonden wat niet goed aan ons zou zijn. Nu moet je tenslotte weer zacht zijn…zeg maar zachtjes…sssssttt tegen het denken, tegen de criticus. En probeer te ontspannen met de kanten in jezelf die je niet fijn vindt. En je zal ontdekken dat ze helemaal niet zo eng zijn, dat ze ook voordelen hebben, dat je ze ook kan aanschouwen zonder er in mee te gaan..dat er een angstig klein meisje, jongetje achter zit. En bovenal dat die kanten je willen beschermen…Ga maar eens na bij jezelf.
Je omgeving is een spiegel
De zin ‘Streel maar zacht……’helpt ook goed om zo naar andere mensen te kijken, soms schieten we in de oordelen, maar als je bedenkt dat alle hardheid in ons (en dus ook de ander), eigenlijk alleen maar streling nodig heeft, is dat een heel ander uitgangspunt.
Heelzijn
Ik wens jullie dus, naast zachtheid, ook hardheid toe. Want juist dan kan je ook de zachtheid weer in jezelf ontdekken, en dat is heelheid, en dat is wie wij zijn.
donderdag 30 december 2010
Oud en Nieuw
Een mooie dag om eens goed te kijken naar wat je hebt geleerd, en waar je dankbaar voor bent.
Ook om afscheid te nemen van dingen die OUD voor jou zijn. Misschien heb je dit jaar afscheid genomen van een aantal oude overtuigingen, patronen, of gewoontes.
Vaak staan we hier niet al te lang bij stil maar willen meteen door naar het volgende, wat anders zou moeten….
Gun jezelf vandaag eens de tijd om rustig op te schrijven wat je allemaal hebt geleerd, je zal vast versteld zijn.
Daar dankbaar voor zijn, maakt dat je je zacht en liefdevol voelt.
En dit is een goede uitgangspositie om weer vol plezier en goede moed 2011 in te gaan.
Misschien vind je het leuk of behulpzaam om dit met een ritueel af te sluiten.
Je kan ook kijken wat je in 2011 NIEUW wilt doen, anders wilt doen, wilt leren.
In zachtheid, en vertrouwen dat er weer de juist hulp zal zijn.
Voor jou & iedereen.
Ik hoop jou (weer) te mogen ontmoeten in 2011.
Ook om afscheid te nemen van dingen die OUD voor jou zijn. Misschien heb je dit jaar afscheid genomen van een aantal oude overtuigingen, patronen, of gewoontes.
Vaak staan we hier niet al te lang bij stil maar willen meteen door naar het volgende, wat anders zou moeten….
Gun jezelf vandaag eens de tijd om rustig op te schrijven wat je allemaal hebt geleerd, je zal vast versteld zijn.
Daar dankbaar voor zijn, maakt dat je je zacht en liefdevol voelt.
En dit is een goede uitgangspositie om weer vol plezier en goede moed 2011 in te gaan.
Misschien vind je het leuk of behulpzaam om dit met een ritueel af te sluiten.
Je kan ook kijken wat je in 2011 NIEUW wilt doen, anders wilt doen, wilt leren.
In zachtheid, en vertrouwen dat er weer de juist hulp zal zijn.
Voor jou & iedereen.
Ik hoop jou (weer) te mogen ontmoeten in 2011.
dinsdag 2 november 2010
Irrationele gedachten
Vorige week tijdens de cursus: “Je eetbuien de baas’ - werd mooi zichtbaar hoe we ons laten beheersen door gedachten die niet waar zijn.
Zo hadden twee vrouwen allebei de gedachte: ‘als ik eten afsla op een feestje, vind de gastvrouw dat niet leuk’.
Door deze gedachte aten ze allebei steevast meer op een feestje, dan ze eigenlijk wilden.
Deze gedachte was bij allebei zo sterk, dat ze de gedachten ook echt, voor 100% geloofden.
Ik vroeg hen die gedachte eens te onderzoeken, met behulp van een aantal vragen:
Is het waar? Vroeg ik. “Ja“, zei de ene, “Nee“, zei de andere.
Wat voel en doe jij als je deze gedachte geloofd?
Is deze gedachte ondersteunend bij jouw proces?
Wie zou je zijn zonder deze gedachte?
Al snel zag ik een glimlach doorbreken op het gezicht van de ene vrouw, de realisatie dat het helemaal niet klopt wat we denken, brengt vaak een glimlach op ons gezicht!
Al zit er maar 1 barstje in ons foutieve denken, dan kan je al niet meer met 100% zeggen dat iets waar is.
Mijn ervaring is dat we de hele dag door eigenlijk irreële, onware gedachten denken.
Steeds weer deze uitdagen, en je afvragen of het waar is, is essentieel in mijn beleving.
Op die manier leer je anders naar de wereld en jezelf kijken.
Je gaat inzien en ervaren dat heel veel van wat je denkt, gebaseerd is op oude gedachten, overtuigingen. Vaak zijn deze gedachten ook universeel, zo hebben we allemaal wel eens de gedachten: ‘ik ben niet de moeite waard’ of een variant daarvan.
Er zijn verschillende manieren om gedachten te onderzoeken. Byron Katie met haar 4 vragen, is een fijne manier. Ook heeft Joanna Kortink in haar boek Uit de ban van de eetbuien in H2 op p. een vragenlijst voor ons opgeschreven.
Enkele veel voorkomende gedachten die ik in de praktijk hoor:
Het gaat me nooit lukken
Dik (of dun) zijn past beter bij mij
Ik moet veranderen
Ik ben niet goed genoeg
Anderen zijn beter
Ik voldoe niet
Ik ben waardeloos
Welke gedachten zingt er vaak in jouw hoofd?
Zo hadden twee vrouwen allebei de gedachte: ‘als ik eten afsla op een feestje, vind de gastvrouw dat niet leuk’.
Door deze gedachte aten ze allebei steevast meer op een feestje, dan ze eigenlijk wilden.
Deze gedachte was bij allebei zo sterk, dat ze de gedachten ook echt, voor 100% geloofden.
Ik vroeg hen die gedachte eens te onderzoeken, met behulp van een aantal vragen:
Is het waar? Vroeg ik. “Ja“, zei de ene, “Nee“, zei de andere.
Wat voel en doe jij als je deze gedachte geloofd?
Is deze gedachte ondersteunend bij jouw proces?
Wie zou je zijn zonder deze gedachte?
Al snel zag ik een glimlach doorbreken op het gezicht van de ene vrouw, de realisatie dat het helemaal niet klopt wat we denken, brengt vaak een glimlach op ons gezicht!
Al zit er maar 1 barstje in ons foutieve denken, dan kan je al niet meer met 100% zeggen dat iets waar is.
Mijn ervaring is dat we de hele dag door eigenlijk irreële, onware gedachten denken.
Steeds weer deze uitdagen, en je afvragen of het waar is, is essentieel in mijn beleving.
Op die manier leer je anders naar de wereld en jezelf kijken.
Je gaat inzien en ervaren dat heel veel van wat je denkt, gebaseerd is op oude gedachten, overtuigingen. Vaak zijn deze gedachten ook universeel, zo hebben we allemaal wel eens de gedachten: ‘ik ben niet de moeite waard’ of een variant daarvan.
Er zijn verschillende manieren om gedachten te onderzoeken. Byron Katie met haar 4 vragen, is een fijne manier. Ook heeft Joanna Kortink in haar boek Uit de ban van de eetbuien in H2 op p. een vragenlijst voor ons opgeschreven.
Enkele veel voorkomende gedachten die ik in de praktijk hoor:
Het gaat me nooit lukken
Dik (of dun) zijn past beter bij mij
Ik moet veranderen
Ik ben niet goed genoeg
Anderen zijn beter
Ik voldoe niet
Ik ben waardeloos
Welke gedachten zingt er vaak in jouw hoofd?
dinsdag 14 september 2010
Heelheid
"Sweep away the dust from your heart
and look inside how beautiful you are"
Maya Mehibal-Heera
HEELHEID
Wat betekent nou dat eigenlijk? Ik ga als mens ervan uit dat wij allemaal HEEL en COMPLEET zijn.
Dit betekent dat ik alle dingen accepteer die in mij en jou aanwezig zijn. Mijn goede kanten, mijn minder goede kanten. Mijn zwarte kanten, mijn witte kanten. Dat lukt natuurlijk niet altijd, en ook dat is helemaal o.k. Als het wel lukt, is er een diep gevoel van vrede.
Mijns inziens is de heelheid weer ZIJN - de weg naar genezing uit eetproblemen. Totale aanvaarding, acceptatie van onszelf.
De weg naar Zelf Liefde.
Als we dit eenmaal in ons zelf gaan zien, gaan we dat in iedereen om ons heen zien, en dan worden we steeds liefdevoller en in staat om ons zelf te delen.
Misschien herken jij juist dat je alleen maar een hekel aan jezelf hebt, en steeds commentaar op alles wat je doet.
Dat klopt ook, vaak heb je als je eetproblemen hebt, zo’n sterke innerlijke criticus. Dat die wel 95% van je wezen uitmaakt.
Gelukkig is er altijd een gezond deel in ons aanwezig, al is die maar 1%!
Juist dat gezonde deel maakt dat je toch hulp zoekt, en bijvoorbeeld dit weblog nu leest.
Het gezonde deel in jou sterker maken, is eigenlijk de weg uit de eetproblemen. Zorgen dat die weer aan het roer komt te staan.
Je Ware Ik, Je stralende Ik, diegene die je in wezen bent.
Vaak diep verstopt onder de stof…van allemaal negativiteit, van de innerlijke criticus.
Leren ontdekken wie die Innerlijke criticus in ons eigenlijk is, en wat zijn bedoeling is, is een mooi proces.
Wat niet altijd even makkelijk is. Maar de uiteindelijke beloning van zelfacceptatie, en zelfs eigenliefde is een grote beloning.
Tegenwoordig zeg ik ook dat eetproblemen eigenlijk een ‘blessing in disguise’ zijn, want juist door de eetproblemen ga je aan je zelf werken, aan de problemen eronder, en krijg je de mogelijkheid om je Ware Ik weer te ontdekken.
Veel succes op deze weg.
and look inside how beautiful you are"
Maya Mehibal-Heera
HEELHEID
Wat betekent nou dat eigenlijk? Ik ga als mens ervan uit dat wij allemaal HEEL en COMPLEET zijn.
Dit betekent dat ik alle dingen accepteer die in mij en jou aanwezig zijn. Mijn goede kanten, mijn minder goede kanten. Mijn zwarte kanten, mijn witte kanten. Dat lukt natuurlijk niet altijd, en ook dat is helemaal o.k. Als het wel lukt, is er een diep gevoel van vrede.
Mijns inziens is de heelheid weer ZIJN - de weg naar genezing uit eetproblemen. Totale aanvaarding, acceptatie van onszelf.
De weg naar Zelf Liefde.
Als we dit eenmaal in ons zelf gaan zien, gaan we dat in iedereen om ons heen zien, en dan worden we steeds liefdevoller en in staat om ons zelf te delen.
Misschien herken jij juist dat je alleen maar een hekel aan jezelf hebt, en steeds commentaar op alles wat je doet.
Dat klopt ook, vaak heb je als je eetproblemen hebt, zo’n sterke innerlijke criticus. Dat die wel 95% van je wezen uitmaakt.
Gelukkig is er altijd een gezond deel in ons aanwezig, al is die maar 1%!
Juist dat gezonde deel maakt dat je toch hulp zoekt, en bijvoorbeeld dit weblog nu leest.
Het gezonde deel in jou sterker maken, is eigenlijk de weg uit de eetproblemen. Zorgen dat die weer aan het roer komt te staan.
Je Ware Ik, Je stralende Ik, diegene die je in wezen bent.
Vaak diep verstopt onder de stof…van allemaal negativiteit, van de innerlijke criticus.
Leren ontdekken wie die Innerlijke criticus in ons eigenlijk is, en wat zijn bedoeling is, is een mooi proces.
Wat niet altijd even makkelijk is. Maar de uiteindelijke beloning van zelfacceptatie, en zelfs eigenliefde is een grote beloning.
Tegenwoordig zeg ik ook dat eetproblemen eigenlijk een ‘blessing in disguise’ zijn, want juist door de eetproblemen ga je aan je zelf werken, aan de problemen eronder, en krijg je de mogelijkheid om je Ware Ik weer te ontdekken.
Veel succes op deze weg.
zondag 29 augustus 2010
Eetproblemen en accupunctuur
Ik werk geregeld samen met een accupuncturist, nadat ik van iemand daar goede verhalen over had gehoord, in de zin dat het ondersteunend kan werken bij eetproblemen.
Haar naam is: Yvonne Los, Acupuncturist, Tuina therapeut, Orthomoleculair therapeut
Acupunctuur Voorschoten & Acupunctuur Hoofddorp
t. 06-45899130
Zij heeft onderstaand stukje geschreven:
Wat is de relatie tussen acupunctuur en overgewicht? Helpt acupunctuur als u wilt afvallen?
Acupunctuur maakt onderdeel uit van de Traditionele Chinese Geneeswijzen (TCG) en laat een geheel eigen kijk op gezondheid zien en ook op het probleem van overgewicht en afvallen. In de TCG maak je gebruik van de energiebanen/ meridianen van het lichaam. Energie heeft invloed op alle weefsels en organen. De balans hiervan is van belang voor het goede functioneren van het lichaam als geheel. Schommelingen in en het niet kunnen beheersen van het lichaamsgewicht zijn tekenen van een verstoorde energiebalans.
Als acupuncturist probeer je te achterhalen of de energiesystemen in het lichaam en dus ook de organen, goed op elkaar zijn afgestemd en op de juiste manier 'samenwerken'. Om de juiste diagnose te kunnen stellen stel je als acupuncturist vragen over: eetlust, eetpatroon, ontlasting, eerdere afslankpogingen en ook over weerstand en algemeen welzijn. De Chinese visie op gezondheid laat zien dat, naast te veel eten en te weinig bewegen, er ook velerlei fysieke verstoringen, variërend van hormonale verstoringen tot organen en meridianen die niet goed functioneren, ten grondslag kunnen liggen aan schommelingen in het lichaamsgewicht en het niet kunnen beheersen daarvan. Weinig eten en toch aankomen, vermoeidheid en emotionele verstoringen zijn hier een duidelijk voorbeeld hiervan. Door het aanbrengen van acupunctuurnaalden, cuppen en/of tuina (Chinese massage) wordt de balans in het lichaam hersteld. Daarnaast wordt ook inzicht gegeven in de Chinese visie op voeding, gezond eten i.p.v. diëten. Hierdoor ontstaat een betere balans, voel je je beter, ontstaat innerlijke rust, neemt je wilskracht toe, gaat je spijsvertering optimaal functioneren en is je lichaam weer instaat eten op een juiste manier te verteren en vetweefsel af te breken. Aangezien het meestal enige tijd heeft gekost om overgewicht te krijgen, dient er rekening mee gehouden te worden dat 'natuurlijk afvallen' ook enige tijd vergt.
Omdat acupunctuur een holistisch benadering kent wordt de hele mens behandeld. Naast het afvallen, verbeteren vaak ook andere klachten door de behandeling, men voelt zich veelal fitter, slaapt beter, zit beter in zijn vel. Het verbeteren van deze klachten is voor een aantal mensen uiteindelijk zelfs belangrijker dan afvallen.
Haar naam is: Yvonne Los, Acupuncturist, Tuina therapeut, Orthomoleculair therapeut
Acupunctuur Voorschoten & Acupunctuur Hoofddorp
t. 06-45899130
Zij heeft onderstaand stukje geschreven:
Wat is de relatie tussen acupunctuur en overgewicht? Helpt acupunctuur als u wilt afvallen?
Acupunctuur maakt onderdeel uit van de Traditionele Chinese Geneeswijzen (TCG) en laat een geheel eigen kijk op gezondheid zien en ook op het probleem van overgewicht en afvallen. In de TCG maak je gebruik van de energiebanen/ meridianen van het lichaam. Energie heeft invloed op alle weefsels en organen. De balans hiervan is van belang voor het goede functioneren van het lichaam als geheel. Schommelingen in en het niet kunnen beheersen van het lichaamsgewicht zijn tekenen van een verstoorde energiebalans.
Als acupuncturist probeer je te achterhalen of de energiesystemen in het lichaam en dus ook de organen, goed op elkaar zijn afgestemd en op de juiste manier 'samenwerken'. Om de juiste diagnose te kunnen stellen stel je als acupuncturist vragen over: eetlust, eetpatroon, ontlasting, eerdere afslankpogingen en ook over weerstand en algemeen welzijn. De Chinese visie op gezondheid laat zien dat, naast te veel eten en te weinig bewegen, er ook velerlei fysieke verstoringen, variërend van hormonale verstoringen tot organen en meridianen die niet goed functioneren, ten grondslag kunnen liggen aan schommelingen in het lichaamsgewicht en het niet kunnen beheersen daarvan. Weinig eten en toch aankomen, vermoeidheid en emotionele verstoringen zijn hier een duidelijk voorbeeld hiervan. Door het aanbrengen van acupunctuurnaalden, cuppen en/of tuina (Chinese massage) wordt de balans in het lichaam hersteld. Daarnaast wordt ook inzicht gegeven in de Chinese visie op voeding, gezond eten i.p.v. diëten. Hierdoor ontstaat een betere balans, voel je je beter, ontstaat innerlijke rust, neemt je wilskracht toe, gaat je spijsvertering optimaal functioneren en is je lichaam weer instaat eten op een juiste manier te verteren en vetweefsel af te breken. Aangezien het meestal enige tijd heeft gekost om overgewicht te krijgen, dient er rekening mee gehouden te worden dat 'natuurlijk afvallen' ook enige tijd vergt.
Omdat acupunctuur een holistisch benadering kent wordt de hele mens behandeld. Naast het afvallen, verbeteren vaak ook andere klachten door de behandeling, men voelt zich veelal fitter, slaapt beter, zit beter in zijn vel. Het verbeteren van deze klachten is voor een aantal mensen uiteindelijk zelfs belangrijker dan afvallen.
zaterdag 21 augustus 2010
Diëten & de angst om het los te laten
Citaat van Inge:
“Ik denk dat diëten en vooral het loslaten daarvan een heel goed onderwerp zou zijn voor je weblog omdat diëten de verstoorde relatie met eten versterkt.
Haar citaat: "Het begint met Dieten & de angst om het los te laten als troost, het niet hoeven voelen, het dempen van emoties. Omdat je behoefte hebt aan controle en je gewicht vaak toeneemt door eetbuien, lijkt dieet vaak een oplossing. Zeker omdat het snel resultaat beloofd. Maar door dieet bouw je nog eens een extra heftigheid op met eten, omdat je veel niet mag. Wat weer resulteert in extra eetbuien. De teleurstelling over jezelf, de moedeloosheid, het verlies aan zelfvertrouwen en eigenwaarden worden zo nog eens extra gevoed. En gedragspatronen met "maandag begin ik, nu is alles toch al verpest, ik kan nu helemaal los etc." Met weer eetbuien tot gevolg. De vicieuze cirkel is geboren EN HEEL MOEILIJK TE DOORBREKEN.”
En dat maakt het proces voor veel mensen (waaronder ik, maar ik denk dat het voor veel mensen geldt) nog lastiger. Het is zo eng om een dieet los te laten, iets wat jarenlang zo'n rol heeft gespeeld en je ook vaak (weliswaar tijdelijk) heeft geholpen. Het loslaten vergt moed, focus op lange termijn en heel veel geduld.
En omdat het proces van "jezelf leren kennen, voelen etc." van een andere orde is, blijft de verleiding van dieet ook door alle media, succesverhalen van vriendinnen, het slankheidsideaal op de loer.” EINDE Citaat van Inge.
Joan:
Wie herkent dit niet?? Ik hoor het vaak terug bij mensen die ik begeleid. Eten en daar de (schijn)controle over, vaak door middel van dieten, blijkt vaak een vorm van (schijn) veiligheid te zijn. "Als ik dat nou maar onder controle heb, dan gaat het goed met mij….dan kom ik niet aan…dan is de wereld veilig voor mij."
De angst om dat los te laten, is vaak groot. Logisch ook, als het je zoveel veiligheid geeft, ook al is het schijn.
Mijn ervaring is dat veiligheid in iets anders ligt. Namelijk in jezelf leren kennen en aanvaarden, en mogen zijn zoals je werkelijk bent. NIET in dieten en je gewicht. Maar in het mogen zijn wie je bent. En dat betekent dus soms Nee zeggen, terwijl de omgeving wil dat je Ja zegt. En dat is een proces dat geduld en liefde en tijd vraagt.
Veiligheid zit juist in jezelf, en niet in je omgeving of in je gewicht.
Veiligheid zit in je verbonden voelen met jezelf, anderen, de natuur en zelfs een groter geheel.
Ga je mee ontdekken waar jouw veiligheid zit?
“Ik denk dat diëten en vooral het loslaten daarvan een heel goed onderwerp zou zijn voor je weblog omdat diëten de verstoorde relatie met eten versterkt.
Haar citaat: "Het begint met Dieten & de angst om het los te laten als troost, het niet hoeven voelen, het dempen van emoties. Omdat je behoefte hebt aan controle en je gewicht vaak toeneemt door eetbuien, lijkt dieet vaak een oplossing. Zeker omdat het snel resultaat beloofd. Maar door dieet bouw je nog eens een extra heftigheid op met eten, omdat je veel niet mag. Wat weer resulteert in extra eetbuien. De teleurstelling over jezelf, de moedeloosheid, het verlies aan zelfvertrouwen en eigenwaarden worden zo nog eens extra gevoed. En gedragspatronen met "maandag begin ik, nu is alles toch al verpest, ik kan nu helemaal los etc." Met weer eetbuien tot gevolg. De vicieuze cirkel is geboren EN HEEL MOEILIJK TE DOORBREKEN.”
En dat maakt het proces voor veel mensen (waaronder ik, maar ik denk dat het voor veel mensen geldt) nog lastiger. Het is zo eng om een dieet los te laten, iets wat jarenlang zo'n rol heeft gespeeld en je ook vaak (weliswaar tijdelijk) heeft geholpen. Het loslaten vergt moed, focus op lange termijn en heel veel geduld.
En omdat het proces van "jezelf leren kennen, voelen etc." van een andere orde is, blijft de verleiding van dieet ook door alle media, succesverhalen van vriendinnen, het slankheidsideaal op de loer.” EINDE Citaat van Inge.
Joan:
Wie herkent dit niet?? Ik hoor het vaak terug bij mensen die ik begeleid. Eten en daar de (schijn)controle over, vaak door middel van dieten, blijkt vaak een vorm van (schijn) veiligheid te zijn. "Als ik dat nou maar onder controle heb, dan gaat het goed met mij….dan kom ik niet aan…dan is de wereld veilig voor mij."
De angst om dat los te laten, is vaak groot. Logisch ook, als het je zoveel veiligheid geeft, ook al is het schijn.
Mijn ervaring is dat veiligheid in iets anders ligt. Namelijk in jezelf leren kennen en aanvaarden, en mogen zijn zoals je werkelijk bent. NIET in dieten en je gewicht. Maar in het mogen zijn wie je bent. En dat betekent dus soms Nee zeggen, terwijl de omgeving wil dat je Ja zegt. En dat is een proces dat geduld en liefde en tijd vraagt.
Veiligheid zit juist in jezelf, en niet in je omgeving of in je gewicht.
Veiligheid zit in je verbonden voelen met jezelf, anderen, de natuur en zelfs een groter geheel.
Ga je mee ontdekken waar jouw veiligheid zit?
donderdag 15 juli 2010
De Brul van het Ontwaken
Het ontwaken
Er was eens een hoogzwangere tijgerin. Op een dag, toen ze aan het jagen was, stootte ze op een kudde geiten. Ze ging er achteraan en slaagde erin om er een te doden ondanks haar lichamelijke toestand. Door de inspanning van de jacht begonnen de weeën echter en ze stief terwijl ze een jong baarde van het mannelijke geslacht. De geiten kwamen terug toen ze voelden dat het gevaar geweken was. Toen ze bij de dode tijgerin kwamen, zagen ze het jong en adopteerden hem.
Het tijgertje groeide op tussen de gieten en geloofde dat hij een ook een geit was. Hij blaatte zo goed en zo kwaad als het kon, hij rook als een geit en hij at vegetarisch. Hij gedroeg zich in alle op opzichten precies als een geit. Maar in hem, dat begrijpen we natuurlijk allemaal, klopte het hart van een tijger.
Alles ging goed tot op een dag een oude tijger de kudde besloop en een van de aanviel en doodde. De andere geiten renden weg zodra de oude tijger zager, maar ons tijger/geit kon geen reden bedenken om de benen te nemen, want hij voelde natuurlijk geen gevaar.
Al had de oude tijger heel wat meegemaakt op zijn vele jachtpartijen, hij was nog nooit zo van de kaart geweest als toen hij de jonger tijger zag. Hij snapte niets van deze volwassen tijger die rook naar een geit, blaatte als een geit en die zich in elk opzicht gedroeg als een geit. De oude tijger was een onsympathieke, domme lomperik. Hij beet de jonge tijger in zijn nekvel en sleurde hem naar een beek verderop. Daar liet hij hem zijn spiegelbeeld zien. Maar de jonge tijger was niet onder de indruk van zijn spiegelbeeld. Die had geen betekenis voor hem en hij zag niet dat hij op de oude tijger leek.
De oude tijger sleepte het jonge dier naar de plek waar hij de geit had gedood, gefrustreerd door al dat onbegrip. Daar beet hij een stuk vlees van de geit en propte het in de bek van onze jonge vriend.
Denk je eens in wat voor schok dit voor de jonge tijger was. Hij begon te kokhalzen en probeerde het uit te spugen, maar de oude tijger was vastbesloten om de jonge tijger te laten inzien wie hij werkelijk was en zorgde ervoor dat hij het voedsel doorslikte. Toen de oude tijger zeker wist dat hij alles had doorgeslikt, propte hij nog een hap vlees in zijn bek, en deze keer veranderde er iets.
Onze oude tijger stond zichzelf toe om het vlees en het warme bloed te proeven en hij vond het erg lekker. Toen zijn mond leeg was, maakte hij zich zo groot mogelijk en brulde hij hard - de brul van de wilde kat.
Vervolgens verdwenen de twee tijgers samen in het woud.
De brul van de jonge tijger wordt de brul van ontwaken genoemd. We zijn zoveel meer dan we dachten. Het is de ontdekking dat we een identiteit hebben aangenomen die de lading niet dekt, die niet goed weergeeft wie we werkelijk zijn.
Tot hij de oude tijger ontmoet, denkt de jonge tijger dat hij een geit is en ervaart hij de wereld zoals een geit dat doet. Zijn werkelijkheid is de werkelijkheid van een geit. De perceptie van de werkelijkheid staat hem slechts toe om een fractie te ervaren van zijn hele wezen. Je zou kunnen zeggen dat alleen zijn geit-ik naar buiten kwam, tot de oude tijger hem wakker schudde en zijn ware aard naar buiten kwam, - de tijger die hij in werkelijkheid was.
(Uit: Thuiskomen in jezelf - Hal & Sidra Stone)
Zie jij de wereld vanuit je innerlijke criticus - is dat jouw geiten bewustzijn? Of zie jij de wereld vanuit je Echte Ik?
Misschien heb jij, net zoals de meeste mensen met eetproblemen de identiteit aangenomen van het bange, onveilige kind, en/of de innerlijke criticus. En zien je wereld vanuit dat perspectief….
Laten we een ander perspectief erbij gaan nemen. Die van je Echte, stralende Ik! Dat is heelworden, dat is genezen van je eetprobleem.
dinsdag 13 juli 2010
Vanuit welk perspectief zie jij de wereld?
Vanuit welk perspectief zie jij de wereld?
Herken jij ook dat je de wereld vaak vanuit een negatief perspectief ziet? Afhankelijk van met welk deel jij je hebt geidenficeerd zal je ook de wereld zo waarnemen.
Voor diegene die wat bekender zijn met de verschillende stemmetjes in ons - dat kan dus de perfectionist, het bange kind, of bijvoorbeeld de controleur zijn….
Bij eetproblemen speelt de innerlijke criticus een zeer grote rol, mensen die net bij mij voor begeleiding komen, voelen zelfs dat ze voor 99% daaruit bestaan. De innerlijke criticus, of de controleur heeft de leiding! En als dat zo is, zie je dus ook de hele wereld vanuit een negatief, kritisch stemmetje.
De leiding nemen
In mijn ogen, is het hele proces rondom eten, een proces van bewustwording. Bewustwording van o.a. de verschillende delen die in ons leven een rol spelen. Die delen helemaal aan het licht laten komen. Ook je ware ik, je stralende ik, je positieve ik - juist die delen zijn vaak klein geworden als je zo gewend bent om vanuit je criticus te leven.
En wat is het mooi om keer op keer te zien, dat daar echt veel meer balans in kan komen. En dat is een proces, dat is niet iets wat je in een paar weken doet.
De beloning is uiteindelijk zo groot, dat je misschien steeds blijft doorgaan, en steeds weer nieuwe delen in jezelf ontmoet. Iets wat je uiteindelijk een veel rijker mens maakt.
Een mens dat bewust kan kiezen. Een mens dat de leiding kan nemen.
Dat vanuit een Volwasse, een bewust Ego, een observerend deel - de wereld kan waarnemen.
Zo had ik ooit zo’n bijzondere droom: ik droomde en ik zag een baby op bed liggen, een kleine, een beetje verfrommelde baby. Daarna zag ik een stralende vrouw, die vrouw was ik ook. En ik realiseerde me ineens dat ik de wereld steeds vanuit die bange baby zag…….bij veel dingen die er gebeurde, keek ik ernaar vanuit de hulploze, bange, onveilige baby. Terwijl ik al een volwassen vrouw was! En toch zag ik de wereld vanuit die onveilige baby…
Die droom was een teken dat ik mocht gaan leren om de wereld vanuit de stralende, stevige, vrouw (Volwassene) te gaan zien. Zij mocht aan het stuur gaan zitten.
Ik was toen al vrij lang bezig met de verschillende delen in mezelf te ontmoeten, en toch ervoer ik pas door die droom, hoe het werkelijk in elkaar zat…bewustwording is een proces, wat vaak uit allemaal verschillende laagjes bestaat.
De brul van het ontwaken
Die droom wordt door mensen ook wel “de brul van het ontwaken’ genoemd- we bestaan uit zoveel meer dan we dachten. Maar vaak kijken we vanuit 1 perspectief naar het leven. Omdat we alleen weten wat we geleerd hebben, denken we dat wereld is zoals we haar zien en dat de ik die we kennen de enige is die er bestaat. Dat is onze werkelijkheid
Mag ik je uitnodigen om meer van jezelf te gaan ontdekken? Om jezelf te verrassen?
Volgende keer een mooie mythe over de ‘brul van het ontwaken’.
Herken jij ook dat je de wereld vaak vanuit een negatief perspectief ziet? Afhankelijk van met welk deel jij je hebt geidenficeerd zal je ook de wereld zo waarnemen.
Voor diegene die wat bekender zijn met de verschillende stemmetjes in ons - dat kan dus de perfectionist, het bange kind, of bijvoorbeeld de controleur zijn….
Bij eetproblemen speelt de innerlijke criticus een zeer grote rol, mensen die net bij mij voor begeleiding komen, voelen zelfs dat ze voor 99% daaruit bestaan. De innerlijke criticus, of de controleur heeft de leiding! En als dat zo is, zie je dus ook de hele wereld vanuit een negatief, kritisch stemmetje.
De leiding nemen
In mijn ogen, is het hele proces rondom eten, een proces van bewustwording. Bewustwording van o.a. de verschillende delen die in ons leven een rol spelen. Die delen helemaal aan het licht laten komen. Ook je ware ik, je stralende ik, je positieve ik - juist die delen zijn vaak klein geworden als je zo gewend bent om vanuit je criticus te leven.
En wat is het mooi om keer op keer te zien, dat daar echt veel meer balans in kan komen. En dat is een proces, dat is niet iets wat je in een paar weken doet.
De beloning is uiteindelijk zo groot, dat je misschien steeds blijft doorgaan, en steeds weer nieuwe delen in jezelf ontmoet. Iets wat je uiteindelijk een veel rijker mens maakt.
Een mens dat bewust kan kiezen. Een mens dat de leiding kan nemen.
Dat vanuit een Volwasse, een bewust Ego, een observerend deel - de wereld kan waarnemen.
Zo had ik ooit zo’n bijzondere droom: ik droomde en ik zag een baby op bed liggen, een kleine, een beetje verfrommelde baby. Daarna zag ik een stralende vrouw, die vrouw was ik ook. En ik realiseerde me ineens dat ik de wereld steeds vanuit die bange baby zag…….bij veel dingen die er gebeurde, keek ik ernaar vanuit de hulploze, bange, onveilige baby. Terwijl ik al een volwassen vrouw was! En toch zag ik de wereld vanuit die onveilige baby…
Die droom was een teken dat ik mocht gaan leren om de wereld vanuit de stralende, stevige, vrouw (Volwassene) te gaan zien. Zij mocht aan het stuur gaan zitten.
Ik was toen al vrij lang bezig met de verschillende delen in mezelf te ontmoeten, en toch ervoer ik pas door die droom, hoe het werkelijk in elkaar zat…bewustwording is een proces, wat vaak uit allemaal verschillende laagjes bestaat.
De brul van het ontwaken
Die droom wordt door mensen ook wel “de brul van het ontwaken’ genoemd- we bestaan uit zoveel meer dan we dachten. Maar vaak kijken we vanuit 1 perspectief naar het leven. Omdat we alleen weten wat we geleerd hebben, denken we dat wereld is zoals we haar zien en dat de ik die we kennen de enige is die er bestaat. Dat is onze werkelijkheid
Mag ik je uitnodigen om meer van jezelf te gaan ontdekken? Om jezelf te verrassen?
Volgende keer een mooie mythe over de ‘brul van het ontwaken’.
maandag 21 juni 2010
Overvloed of tekort?
Overvloed of tekort?
Ervaar jij ook vaak tekorten in je leven? Is het gras groener bij de buren, vind je dat je meer geld, liefde en tijd zou moeten hebben.
Kortom: leef je meer vanuit een gevoel van tekort in plaats van overvloed?
Mensen met eetproblemen hebben vaak een gevoel van tekort. Dat tekort kan zich op elk terrein openbaren. Vaak hoor ik dat ze zich al van kinds af aan herinneren, dat ze dachten dat ze tekort kwamen. Ze wilde altijd het laatste koekje hebben, proptte nog even 6 koekjes naar binnen. Soms hing dat samen met het feit dat ze het jongste kind waren, soms met het feit dat ze een gevoel van aandacht tekort kwamen of met het feit dat de ouders weinig geld hadden.
De gevoel van tekort is zich gaan nestelen in het bewustzijn; en de focus is ook meestal op het tekort gericht. Een heel scala aan overtuigingen hangt hier vaak mee samen.
Bijzonder is om te merken dat mensen met een tekort gevoel, dit ook meestal op 3 fronten hebben: met liefde, geld en tijd.
Mensen kunnen dit dus gaan compenseren door veel te gaan eten, om het gevoel van tekort maar te dempen (vaak is er al een orale neiging). Of ze gaan heel veel praten, geld uitgeven, mateloos worden eigenlijk. Mateloos in verschillende vormen…
Wie een sterk gevoel van tekort heeft, wil dit opheffen, en er is een grote kans dat ze daardoor mateloos in iets worden.
Wij mensen, willen balans, en bij een te sterk tekort gevoel, zullen wij dit proberen te herstellen door op andere gebieden mateloos te zijn.
Het vervelende is dat dit vaak onbewust is, en het mooie is, dat zodra je dit naar je bewustzijn brengt er heel veel kan veranderen.
Het is mooi om te merken dat je echt je bewustzijn op overvloed kan gaan richten.
Bij iemand hielp het om elke keer tegen zich zelf te zeggen: "ik heb genoeg, ik ben genoeg", en haar neiging om nog iets in haar mond te stoppen, ebbte langzaam weg.
Een ander heeft meer nodig, zal zich echt op de onderliggende overtuigingen moeten richten, op de Mateloze in zichzelf. In gesprek gaan met de Mateloze, met het deel in jezelf voor wie het nooit genoeg is, die altijd meer wil, is hierbij essentieel. Juist vanuit diegene leren leven die wel genoeg heeft, die eigenlijk al overvloed is, is een heerlijke bevrijding.
Het helpt ook om dagelijks je aandacht op overvloed te richten.
Er is overal overvloed om je heen…..kijk maar naar de natuur, naar wat er wel is.
Overvloed zien en toelaten heeft ook veel te maken met dankbaar zijn. Als je dankbaar bent, kan je ook meer de overvloed in je leven toelaten/ontvangen.
Tip: Verzamel 5 dingen uit de natuur die voor jou een vorm van overvloed zijn.
maandag 14 juni 2010
Wie neem jij als vertrekpunt?
Wie neem jij als Vertrekpunt?
Neem jij jezelf als vertrekpunt in een situatie of ben je geneigd om meestal de ander als vertrekpunt te nemen?
Je gaat bijvoorbeeld ergens naar toe, en je kijkt eerst of de ander vriendelijk lacht of je ‘scant’ of diegene wel open voor je staat. In plaats van dat je je zelf als uitgangspunt neemt - en dus vanuit jezelf contact maakt, zonder eerst uitgebreid eventuele afwijzingen te scannen. Het is natuurlijk wel belangrijk om het contact op elkaar af te stemmen. Maar dat is wat anders, dan altijd eerst met de ander bezig te zijn, en te zorgen dat zij het goed hebben.
Misschien herken je dat dit vaak een reden is om te gaan eten, te gaan snacken/snoepen. Van binnen voelt het vaak niet goed om jezelf niet als vertrekpunt te nemen, ook vergeet je hierdoor vaak je eigen wensen.
Meisjes worden vaak al van jongs af aangespoord om vriendelijk te zijn, om het de ander naar de zin te maken. Dit kan doorslaan, waardoor je altijd eerst hetgeen doet wat goed voor de ander is. In Voice Dialogue termen noemen we dit de ‘Pleaser’. Verschijnt er nu een glimlach op je mond? Meestal is dat wel zo bij mensen - zo herkenbaar vinden zij dit deel van zichzelf.
De oorsprong kan ook andere redenen hebben: bijvoorbeeld een kind dat zich vaak onveilig heeft gevoeld, en nooit wist hoe de vlag er thuis bij hing, kan als overlevingsmechanisme dit ‘scannen’, de ander als uitgangspunt nemen, ontwikkeld hebben.
Nog een voorbeeld: je komt thuis, en je bent eigenlijk doodmoe, je wilt heel graag even tijd voor jezelf, alleen hebben je kinderen een ander idee, zij willen iets leuks gaan doen. Als je de ander als vertrekpunt neemt, zal je waarschijnlijk meteen geneigd zijn om iets leuks te doen. Als je je zelf als vertrekpunt neemt, bouw je misschien even een pauze in, ga je rustig bij je zelf, in je lijf voelen, of je er zin in hebt. In het begin is het namelijk best lastig voor velen om te voelen wat jouw vertrekpunt nou eigenlijk is.
Er zitten voor en nadelen aan om de ander als vertrekpunt te nemen, ik wil je uitnodigen dit voor jezelf, of samen met iemand, uit te werken. Wat zijn voor jou de voordelen, en wat zijn de nadelen.
Waar zit dat vertrekpunt nou eigenlijk?
Nou, dat zit dus echt in je lijf! Contact maken met je lijf, voelen wat voor jou goed of minder goed voelt. Het vraagt ook stilte, vaak overroept/overschreeuwt de pleaser namelijk in het begin. Die wil namelijk alleen maar pleasen, en die vindt het doodeng als je ineens voor je zelf gaat kiezen.
Het mooiste is natuurlijk als je zowel jouw vertrekpunt als de ander kan combineren.
Mag ik je uitnodigen om eens elke dag een keer naar binnen te keren, en jezelf bij een situatie af te vragen: “wat is mijn vertrekpunt?’ en “waar voel ik dat in mijn lijf“?
NB: de fontein is voor mij een mooi symbool hierbij. Het ziet er vriendelijk en bruisend uit, als je zo jezelf temidden van je naasten ziet. Maar JIJ bent wel diegene die bruist, en bij zichzelf is, in verbinding met de omgeving. Jij bent het vertrekpunt!
maandag 24 mei 2010
Wanneer heb je een eetprobleem?
Wanneer heb je een eetprobleem?
Mensen weten niet altijd van zichzelf dat ze een eetprobleem hebben, vaak ervaren ze wel dat ze een gewichtsprobleem hebben. In de zin dat ze steeds met hun gewicht bezig zijn; en dat ze hun humeur laten bepalen door de weegschaal.
Je hebt geen eetprobleem,als je af en toe eens snackt, en teveel eet.
Eetproblemen gaan eigenlijk altijd gepaard met een laag zelf- en lichaamsbeeld.
Je eetproblemen zijn de baas over jou. Je zit erin gevangen. En je voelt je machteloos om er iets aan te doen. Vaak is het ook iets wat je stiekum doet, en wat niemand mag weten.
Hieronder heb ik enkele vragen opgesteld, die je aan jezelf kan vragen:
(hoe meer je er met Ja hebt beantwoord, hoe groter de kans dat je met een eetprobleem te maken hebt)
* Ik ben de hele dag door met eten bezig
* Ik ga snoepen als ik me rot, eenzaam of verveelt voel
* Ik wil meteen eten als ik eten zie
* Ik heb al sinds jaar en dag een schommelend gewicht
* Ik voel mij heel onzeker over hoe ik eruit zie
* Ik ben een onzeker iemand
* Ik voel mij machteloos over mijn omgang met eten
* Ik ben erg kritisch over mezelf en mijn omgeving
* Ik eet vaak stiekum
Als je vaak Ja hebt ingevuld, aarzel dan niet om hulp in te schakelen.
Het is zoveel makkelijker om het samen met iemand aan te gaan.
Mensen weten niet altijd van zichzelf dat ze een eetprobleem hebben, vaak ervaren ze wel dat ze een gewichtsprobleem hebben. In de zin dat ze steeds met hun gewicht bezig zijn; en dat ze hun humeur laten bepalen door de weegschaal.
Je hebt geen eetprobleem,als je af en toe eens snackt, en teveel eet.
Eetproblemen gaan eigenlijk altijd gepaard met een laag zelf- en lichaamsbeeld.
Je eetproblemen zijn de baas over jou. Je zit erin gevangen. En je voelt je machteloos om er iets aan te doen. Vaak is het ook iets wat je stiekum doet, en wat niemand mag weten.
Hieronder heb ik enkele vragen opgesteld, die je aan jezelf kan vragen:
(hoe meer je er met Ja hebt beantwoord, hoe groter de kans dat je met een eetprobleem te maken hebt)
* Ik ben de hele dag door met eten bezig
* Ik ga snoepen als ik me rot, eenzaam of verveelt voel
* Ik wil meteen eten als ik eten zie
* Ik heb al sinds jaar en dag een schommelend gewicht
* Ik voel mij heel onzeker over hoe ik eruit zie
* Ik ben een onzeker iemand
* Ik voel mij machteloos over mijn omgang met eten
* Ik ben erg kritisch over mezelf en mijn omgeving
* Ik eet vaak stiekum
Als je vaak Ja hebt ingevuld, aarzel dan niet om hulp in te schakelen.
Het is zoveel makkelijker om het samen met iemand aan te gaan.
Een gevoel van LEEGTE....
Leegte
Mensen met eetproblemen voelen zich vaak leeg van binnen. Leeg, eenzaam, steeds een tekort voelen, bang om te kort te komen….dit zijn vaak woorden die ik hoor in de praktijk.
Deze leegte is vaak al jong ontstaan. Cliënten herinneren zich dit gevoel meestal al van kinds af aan.
Ze hebben zich vaak niet begrepen gevoeld door hun omgeving/opvoeders.
Anderzijds is deze leegte meestal ook ontstaan door een karakter en/of bepaalde omstandigheden. Meestal zijn deze kinderen zich heel erg gaan aanpassen aan de buitenwereld. Het is vaak een combinatie van factoren waardoor ze het gevoel hebben zichzelf verloren te zijn.* (zie ook “ik weet eigenlijk helemaal niet wie ik ben“…) - en er dus ook een diep gevoel van leegte ontstaat binnen in.
Het tegenovergestelde van leegte is Vol zijn - Gevuld zijn - overvloed voelen/zijn. Eigenlijk gevuld zijn met jezelf, met je wezen, dat je je goed voelt om wie je bent en dat betekent dat je zowel je positieve als negatieve kanten accepteert. Mijn ervaring is dat als mensen zich meer gevuld/vol met zichzelf voelen, ze zich dan niet meer zo leeg voelen.
En dan….hoor ik mensen ook ineens zeggen: ik heb veel minder behoefte aan eten.
Ja, want het eten is vaak begonnen om ook dit gevoel van leegte te dempen. Om die hele pijnlijke gevoelens van leegte als kind te hoeven ervaren. Om niet de pijn te hoeven voelen van je weer te moeten aanpassen.
Het bijzondere is nu, dat als je aan de problemen onder de eetproblemen werkt, bijvoorbeeld dit leegte gevoel - dan verandert langzaam aan dit tekort/leegte gevoel, en ook je neiging om je steeds vol de proppen, want je wordt gevulder met jeZelf. Je wezen wordt gevuld. Het zijn als het ware communicerende vaten.
Hoe dan?
Hoe dit proces werkt is heel verschillend. De overeenkomst is wel dat er meer zelfvertrouwen, meer een goed-zijn gevoel ontstaat bij diegene die bezig is met dit proces. De één krijgt dat door meer complimentjes te vragen en te ontvangen, door zijn lichaam liefdevol in te gaan smeren, door zijn creativiteit te gebruiken, door zijn Ware ik, te leven. Je ware ik is sowieso gevuld! Vol - overvloedig, en heeft nergens een tekort aan.
Ook is het essentieel om vanuit je waarden, meer vanuit wat voor jouw zinvol is - te gaan leven. Werken aan zingeving is daarom een belangrijk onderdeel in het boek van Joanna Kortink; en daar werk ik ook heel bewust aan.
Waar ga jij van zin deren? Waar sta jij voor in vuur & vlam? Dat weer ontdekken, en daar ook uiting aan geven, en je creativiteit weer laten stromen, is een mooi onderdeel van het proces.
De reis naar meer meer gevuld zijn van binnenuit in plaats van het leegte gevoel met eten te willen dempen.
Haptotherapie is ook een hele mooie aanvulling om die gevuldheid ook echt in je lijf te gaan voelen. Mensen zeggen vaak: ‘ik weet wel dat ik de moeite waard ben’ - maar ik kan het niet voelen.” Dat is ook logisch. Deze basis ontbreekt vaak - omdat de jonge kinderen met eetproblemen niet affectief bevestigd zijn. D.w.z.: niet hebben gevoeld en ervaren dat ze goed zijn, zoals ze zijn. Dat ze daarvoor niets hoeven te doen - maar dat ze mogen zijn wie ze zijn.
Het bijzondere van haptotherapie is dat je dat basisgevoel van goed zijn, nog altijd kunt ontvangen…..hoe oud je ook bent.
Er zijn echter ook andere mogelijkheden, zoals hierboven beschreven.
In mijn beleving gaat het erom dat je je goed zijn gaat ervaren in plaats van het lege gevoel dat jij niet goed bent zoals je bent, of dat je daarvoor iets moet presteren.
En daarvoor zijn er vele wegen die naar Rome leiden.
Tip: vraag eens aan je omgeving of ze jou drie complimenten willen geven. En kijk of je deze ook echt kan ontvangen.
Mensen met eetproblemen voelen zich vaak leeg van binnen. Leeg, eenzaam, steeds een tekort voelen, bang om te kort te komen….dit zijn vaak woorden die ik hoor in de praktijk.
Deze leegte is vaak al jong ontstaan. Cliënten herinneren zich dit gevoel meestal al van kinds af aan.
Ze hebben zich vaak niet begrepen gevoeld door hun omgeving/opvoeders.
Anderzijds is deze leegte meestal ook ontstaan door een karakter en/of bepaalde omstandigheden. Meestal zijn deze kinderen zich heel erg gaan aanpassen aan de buitenwereld. Het is vaak een combinatie van factoren waardoor ze het gevoel hebben zichzelf verloren te zijn.* (zie ook “ik weet eigenlijk helemaal niet wie ik ben“…) - en er dus ook een diep gevoel van leegte ontstaat binnen in.
Het tegenovergestelde van leegte is Vol zijn - Gevuld zijn - overvloed voelen/zijn. Eigenlijk gevuld zijn met jezelf, met je wezen, dat je je goed voelt om wie je bent en dat betekent dat je zowel je positieve als negatieve kanten accepteert. Mijn ervaring is dat als mensen zich meer gevuld/vol met zichzelf voelen, ze zich dan niet meer zo leeg voelen.
En dan….hoor ik mensen ook ineens zeggen: ik heb veel minder behoefte aan eten.
Ja, want het eten is vaak begonnen om ook dit gevoel van leegte te dempen. Om die hele pijnlijke gevoelens van leegte als kind te hoeven ervaren. Om niet de pijn te hoeven voelen van je weer te moeten aanpassen.
Het bijzondere is nu, dat als je aan de problemen onder de eetproblemen werkt, bijvoorbeeld dit leegte gevoel - dan verandert langzaam aan dit tekort/leegte gevoel, en ook je neiging om je steeds vol de proppen, want je wordt gevulder met jeZelf. Je wezen wordt gevuld. Het zijn als het ware communicerende vaten.
Hoe dan?
Hoe dit proces werkt is heel verschillend. De overeenkomst is wel dat er meer zelfvertrouwen, meer een goed-zijn gevoel ontstaat bij diegene die bezig is met dit proces. De één krijgt dat door meer complimentjes te vragen en te ontvangen, door zijn lichaam liefdevol in te gaan smeren, door zijn creativiteit te gebruiken, door zijn Ware ik, te leven. Je ware ik is sowieso gevuld! Vol - overvloedig, en heeft nergens een tekort aan.
Ook is het essentieel om vanuit je waarden, meer vanuit wat voor jouw zinvol is - te gaan leven. Werken aan zingeving is daarom een belangrijk onderdeel in het boek van Joanna Kortink; en daar werk ik ook heel bewust aan.
Waar ga jij van zin deren? Waar sta jij voor in vuur & vlam? Dat weer ontdekken, en daar ook uiting aan geven, en je creativiteit weer laten stromen, is een mooi onderdeel van het proces.
De reis naar meer meer gevuld zijn van binnenuit in plaats van het leegte gevoel met eten te willen dempen.
Haptotherapie is ook een hele mooie aanvulling om die gevuldheid ook echt in je lijf te gaan voelen. Mensen zeggen vaak: ‘ik weet wel dat ik de moeite waard ben’ - maar ik kan het niet voelen.” Dat is ook logisch. Deze basis ontbreekt vaak - omdat de jonge kinderen met eetproblemen niet affectief bevestigd zijn. D.w.z.: niet hebben gevoeld en ervaren dat ze goed zijn, zoals ze zijn. Dat ze daarvoor niets hoeven te doen - maar dat ze mogen zijn wie ze zijn.
Het bijzondere van haptotherapie is dat je dat basisgevoel van goed zijn, nog altijd kunt ontvangen…..hoe oud je ook bent.
Er zijn echter ook andere mogelijkheden, zoals hierboven beschreven.
In mijn beleving gaat het erom dat je je goed zijn gaat ervaren in plaats van het lege gevoel dat jij niet goed bent zoals je bent, of dat je daarvoor iets moet presteren.
En daarvoor zijn er vele wegen die naar Rome leiden.
Tip: vraag eens aan je omgeving of ze jou drie complimenten willen geven. En kijk of je deze ook echt kan ontvangen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
